Czwartek. Trzysta sześćdziesiąty szósty dzień roku. A ja wciąż widzę siebie zastanawiającą się pierwszego stycznia jak nadać sensu całemu 2020. Bazgrzę w notesie wszystkie ambitne plany, doskonale zdając sobie sprawę z tego, które z nich zostaną tylko na papierze… ? Tworzę w Google Docsach przydługawe listy z filmami do obejrzenia, książkami do przeczytania i szczytami do zdobycia w kolejnym roku. Traktuję to raczej na chłodno, z pewną dozą sceptycyzmu do całej idei postanowień noworocznych. Dobrze mieć jakiś punkt zaczepienia, ale nie oszukujmy się − tego, o czym naprawdę się marzy nie trzeba zapisywać na liście rzeczy do zrobienia.
